بی وفا

سلام
نویسنده : سعید پرهیزکاری - ساعت ۱٢:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/٦/٤
 

با سلام خدمت همه عزیزان

 

چند  روز  دیگه  اپ  میشم 

 

ببخشی  دیر  شد   


 
 
اه نیمه شب
نویسنده : سعید پرهیزکاری - ساعت ٥:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۱٢/٢
 

ای   اه   نیمه   شب  

                                  بر بسته  بال  و پر  

    

فریاد   بی   ثمر   

                              نفرین     بی   اثر


 

پوشیده  ازلی  

                              پیوسته    ابدی

نشنوده  ملکی 

                               ناگفته  فلکی

 


نوباوه    سخنی 

                            خاموش  نغمه گری

 

یار  شفقی

                             رویای بخت منی


 

اغاز  بی  فلقی

                            انجام    بی شفقی

خورشید  بی  فلکی

                               پرواز   بسته  پری



ای  یار  ابدی         ای  یار  ابدی

 

با الهام از شعر استاد اوستا

 

 


 
 
چرا چنین
نویسنده : سعید پرهیزکاری - ساعت ۳:۱٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۱٢/٢۳
 

بغضهای کال من چرا چنین

                                     گریه های لال من چرا چنین

جزر و مد یال ابی م چه شد

                                     اهتزاز بال و بازوم چرا چنین

رنگ بالهای خواب من پرید

                                    خامی فکر و خیال من چرا چنین


اون که تاب حیرتم نداشت

                                         حیرت زلال من چرا چنین

دل مجال پایمال درد بود

                                 تنگ شد مجال من چرا چنین

سال و ماه و روز تو چرا چنین

                                   روز و ماه وسال من چرا چنین

در گذشته سرگذشتم این نبود

                                        حال شرح حال من چرا چنین

 

 

با الهام از شعر قیصر امین پور

منتظر نظر گلتون هستم


 
 
من و بارون
نویسنده : سعید پرهیزکاری - ساعت ۱٢:٥٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۱٠/۱٧
 

زیر بارون باهام نرفتی 

                                              تا بفهمی من چی میگم

تو ندیدی اون نگاهو

                                               تا بفهمی از چی میگم

چشمهای تو زیر بارون

                                              سر پناه امن من بود

سایه بون دنج پلکات

                                          جای خوب گم شدن بود

 

تنها شب مونده وبارون

                                      همه سهم من این بود

تو پرنده بودی و رفتی

                                     ریشه هام توی زمین بود

اگه شب با من می موندی

                                     با من این شعر رو می خوندی

رو  به شب داد می کشیدی

                                          نازنین  چرا  نموندی


حالا زیر چتر بارون

                               بی تو خیس  خیس خیسم

زیر  رگبار  گلایه

                             دارم از تو می نویسم

من ساده فکر می کردم

                                  که همیشه با من می مونی

حالا بعد اون حادثه ها

                                  تازه  سراغم  اومدی

تنها   شب  مونده و بارون

                                     همه  سهم  من این بود

بارون بارون               

                           خیس خیسم

                                

 

الهام شعرهایی از یغما گلرویی

 

منتظر نظر گرمتون هستم


 
 
تنها تر از همیشه
نویسنده : سعید پرهیزکاری - ساعت ٧:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٧/۱٧
 

چندی ست زیر خیمه شب ارمیده ام

                                         ای واژه ها به نقطه پایان رسیده ام       

امروز باز عطر تو در بسترم شکفت

                                                  من بازم تو را در خواب دیده ام

 

                       

                      

                                     

گم کرده اسمان تو را تا ستاره ام

                                           تنها تر از همیشه و در خود خزیده ام      

صد بار رفته ام سر آن کوچه ی قدیم

                                                یکبار هم تو را , گل نازم, ندیده ام

                      

این راه را نرفته به بن بست میرسم

                                                راهی نمانده تا تو ,غزال رمیده ام

     

سراپا  اگر  زرد و پژمرده ام 

                                          ولی  دل به پاییز نسپرده ام     

 

 

چو گلدان  خالی لب پنجره

                                             پر از خاطرات ترک خورده ام

    

اگر  داغ دل بود من دیده ام

                                        اگر خون دل بود من خورده ام

اگر دل دلیل است اورده ام

                                       اگر داغ شرط است من برده ام

             

              

 بر گرفته از اشعار ترنج و قیصر امین پور

منتظر نظر گلتون هستم


 
 
روزهای سخت
نویسنده : سعید پرهیزکاری - ساعت ٥:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٤/۱٤
 

این روزها ندارم  دری برای گفتن

                           جایی  برای رفتن          

                                                    رنجی برای بردن       

 

 

حتی نمانده غمی با من برای خوردن

                                من مانده ام و یادی از روزهای رفته          

 

بردار   دستت  ای  مرگ

                                                از  روی  شانه ام    

 

 

که دیگه  انگیزه ای ندارم

                                                حتی  برای  مردن

       

با الهام از شعر راکعی                                         

 

منتظر نظر گلتون هستم    


 
 
درد نام دیگر من است
نویسنده : سعید پرهیزکاری - ساعت ۱۱:۳٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٢/۳٠
 

دردهای من

                   جامه نیستند

                                           تا ز تن دراورم

چامه و  چکامه  نیستند

                                 تا به  رشته  سخن در اورم

 

نعره  نیستند 

                            تا ز نای جان بر اورم 

دردهای  من نگفتنی

                                 دردهای من نهفتنی است

دردهای من  گر  چه

                                 مثل دردهای مردم زمانه نیست

درد مردم  زمانه است

                                  مردمی که چین پوستینشان

مردمی که رنگ استینشان

                                    مردمی که نام هایشان

جلد کهنه شناسنامه هایشان

                                             درد  می کند

ولی من  تمام استخوان بودنم

                                           لحظه های ساده سرودنم

                                                                                     درد  می کند

 

 

انتهای روح من

                               شاخه های خسته غرور من

تکیه گاه بی پناهی دلم شکسته است

                                                         کتف کینه های بی بهانه ام

دردهای  پوستی کجا

                                        دردهای  بی  وفایی کجا

این سماجت  و  لجاجت عجیب

                                       پا فشاری شگفت دردهاست

دردهای   اشنا

                       دردهای خانگی 

دست سرنوشت

                        خون درد را  

                                                 با گلم سرشته است                                      

  پس چگونه سرنوشت ناگزیر خویش را رها کنم

 

درد

          رنگ و بوی غنچه دل است

 

پس من چگونه

                        رنگ و بوی غنچه را

                                                     از برگ های تو به توی ان جدا کنم

شعر  تازه  مرا

                                   درد  گفته  است

درد  هم  شنفته است

                                 پس در  این  میانه   من

از  چه حرف می زنم

                                  درد  حرف  نیست

درد  نام  دیگر  من  است

                               من  چگونه  خویش را  صدا  کنم

 

قیصر امین پور

 

                                   

منتظر  نظر  گلتون هستم


 
 
نازنین جای تو خالی
نویسنده : سعید پرهیزکاری - ساعت ۳:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٢/٧
 

زود  زودی

                                   دیر  دیرم

من یه اواز اسیرم

                                       اسیر این شب شومم

تو مثه ماه هلالی

                                                   نازنین جای تو خالی

تشنه ام تشنه دیدار

                                    منو بخاطر نسپار                              

نگو رویای محالی

                                               نازنین جای تو خالی

بی تو گریون

                                                با  تو    شادم

مجرمی  اما  زلالی

                                  نازنین جای تو خالی

وقتی بودی زنده بودم

                             دل از همه چی کنده بودم                        


مثه  رقص  برگ  زردی

                                      یه شهاب شب نوردی                 

خواب دیدم که بر میگردی

                                   توی کنج بی خیالی           

رو به ایینه نشستم

                                            توی این اتاق بن بست

توی روسری مشکی ت

                                         هنوز هم عطر تنت هست

تنها یادگاری همینه

                                  یه بهانه واسه  ماندن

یه دلیل ناب تازه

                                                واسه  افتابی سرودن

گفته  بودم اگه باشی

                                                    نبض  دریا  را میگیرم

گفته بودم ته قصه

                                        دست تو دست تو میمیرم        

اما تو اینجا  نموندی

                                       منم با تو مرگ رو دیدم

 

شب خود سوزی  دریا

                               شب بارونی ایینه

شب بی تو با تو دیدن

                                شب دیدار دوباره

شب زخمی ترانه

                                شب خسته شب بی تاب

شب دیدار  دوباره

                                         با نگاه عکسی تو قاب

گفته بودم اگه  باشی

                                       نبض   دریا  را  میگیرم

اما  تو  اینجا    نموندی

                                      هر  دقیقه  ختم  من  شد

گفته بودی پیشم  میمونی

                                         

                                     اما دیدی وفا نکردی         

     

با الهام از شعر یغما گلرویی

منتظر نظر گرم شما هستم

                           

 

                           

 

 

 

 

    

                           

 


 
 
← صفحه بعد